Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή, Οκτωβρίου 24, 2010 | 
Αναρτήθηκε από
Ξενοτ'κός
Ετικέτες
Κυριακή 25 Ιουλίου 2010
Εκεί που ο σκύλος έκοψε ταχύτητα
Το Κυνόσαργες ήταν κατά σειρά το τρίτο σπουδαιότερο γυμνάσιο της αρχαίας Αθήνας. Σ’ αυτό φοιτούσαν μαθητές οι οποίοι ήσαν νόθοι. Ονομάσθηκε έτσι διότι κάποια φορά που οι Αθηναίοι πρόσφεραν θυσία στον Ηρακλή, μία λευκή σκύλα πήγε και άρπαξε το μπούτι απ’ το ψητό πού θυσιαζόταν πάνω στο βωμό και καταδιωκόμενη στη συνέχεια έφτασε στο σημείο αυτό, στο «κυνός άργος», δηλαδή εκεί που έκοψε ταχύτητα και σταμάτησε, εγκαταλείποντας τη λεία της. Οι Αθηναίοι μπροστά σ’ αυτό το απρόσμενο συμβάν έσπευσαν να συμβουλευτούν το Μαντείο των Δελφών με ποιο τρόπο έπρεπε να εξιλεώσουν τον ήρωα Ηρακλή, που ’ταν κι αυτός νόθος. Τότε έλαβαν το χρησμό να ιδρύσουν ιερό εκεί που ο σκύλος μετέφερε τους μηρούς από το θυσίασμα. Έτσι οι Αθηναίοι ίδρυσαν πράγματι ιερό και το ονόμασαν εκ του κυνός αργού, Κυνόσαργες.
Φυσικά η λέξη κύων, από τα αρχαία χρόνια, χρησιμοποιούνταν όπως χρησιμοποιούμε και σήμερα τη λέξη σκύλα. Ήταν ύβρις επί γυναικών σε ένδειξη της αναίδειας και της θρασύτητάς τους. Έτσι σκύλα κατονομάζει στην Ιλιάδα τον εαυτό της η Ελένη, η Ίρις την Αθηνά, η Ήρα την Άρτεμη, έτσι κατονομάζονται οι θεραπαινίδες στο παλάτι της Ιθάκης, στη δε Οδύσσεια κοροϊδεύουν τις θρηνώδεις κραυγές του Οδυσσέα σα σκυλογαυγίσματα.
Στα μεσαιωνικά χρόνια το συγκεκριμένο συμπαθές, κατά τα λοιπά, τετράποδο εμφανίζεται σε ένα κείμενο του Ιωάννη της Κλίμακος του Σολ: «σκυλα ειναι η κοντη γκομενα που φοραει πενηντα ποντους τακουνι , νομιζει οτι ειναι θεα και κοιταει αφ 'υψηλου τις κοντες».
Σήμερα πλέον, που το κλέος της Μεσογείου, ως κλειστής Ελληνικής λίμνης έχει συνταξιοδοτηθεί και ζει σε μια παραγκούπολη, στις εσχατιές της χώρας μας, πλάι στο χωριό του Διγενή Ακρίτα, βρέθηκε αναρτημένη η παρακάτω ανακοίνωση:
«Μικρή άσπρη σκύλα κ… δίνω 200€ σε όποιον την βρίσκει! 100€ για το πτομα. 69(ακολουθούν 5 νούμερα)581».
Εύλογα ανακύπτουν δύο ερωτήματα:
Το «κ…» τι να σημαίνει άραγε;
Αυτός που δεν τη βρίσκει θα πάρει όλο το διακοσάρι ή θα του αφαιρεθούν τα έξοδα απουσίας γενετήσιας ορμής;
Διότι, όπως αναφέρει ο Διονύσης Καψάλης στην «Αισθηματική Αγωγή»:
Εκεί που άλλοτε κυλούσε ο Ιλισός
εκάθισα και έκλαψα, μισός
αιχμάλωτος, μισός ερωτευμένος
κι ανέβαινε στα χείλη μου ο αίνος.
Κάποια πατρίδα θα ’φερα στο νου
ν’ ανθίζει στα μετόχια τ’ ουρανού,
με θάλασσες πιο μέσα κι ακρογιάλια
κι ολόφωτα τις νύχτες μανουάλια·
καλή πατρίδα, κι ήσουνα κι εσύ
χρισμένη και σε τύλιγαν κισσοί
και θερινά φεγγάρια· τον ψαλμό
τον ένιωσα σαν κόμπο στο λαιμό,
που λύθηκες στα χείλη μου κι εχάθη
στις όχθες του Ιλισού, στου μπαρ τα βάθη.
Αργά, καθώς ξημέρωνε, κι ο αίνος
ολόφυρτος ανέβαινε, πνιγμένος,
στην Καλλιρρόης, σαν παλιός διδάχος
εκάθισα και έκλαψα μονάχος.
(και κάθομαν βουβός, γεμάτος άγχος,
πως έπλεα στα λίπη και στο πάχος,
ακλόνητος, πελώριος σα βράγχος,
αγέρωχος κι ολίγον μπουρτζοβλάχος)
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
Συνδρομαί
Το 1905 οι τοιούτοι ονομάζονταν χάριν μυστικότητος "συνδρομηταί" και απολάμβαναν των ευεργετικών διατάξεων του νόμου περί εκπτώσεων εις τα ιστορικά βιβλία. Οι υπόλοιποι πλήρωναν κανονικά.
Σάββατο 20 Ιουνίου 2009
Ο Μέγας Αλέξανδρος
γράφει … ο μαμανέτσος της Ιστορίας
Ο Μέγας Αλέξανδρος...
Επιστολή που δεχτήκαμε στο e-mail μας (stellmelesol.leu@gmail.com) τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2008 και ώρα 9:25:52, από τον ανώνυμο λογαριασμό deniskambishios-o-enimeros @gmail.com. Σας την παραθέτουμε ως έχει:
«Πολλά ακούγονταν τώρα τελευταία, αλλά βάσιμες πλέον είναι οι ελπίδες μας ότι ο Μέγας Αλέξανδρος θάφτηκε τελικά στην Λευκάδα μας και πιο συγκεκριμένα κοντά στο β’νό Σκάροι, στον Δήμο Λευκαδίων (ή Ελλομένου), δίπλα στο νεκροταφείο που ήδη βρέθηκαν εκεί στη θέση «Εκκλησάκι».
Με βάση τη μέθοδο ταφής με το ισοσκελές τρίγωνο των αρχαίων μακεδόνων, κι αν πάρουμε ως αρχικό σημείο τη Βεργίνα Ημαθίας, όπου βρίσκεται θαμμένος ο πατέρας του Φίλιππος, την αρχαία Πύδνα Κατερίνης, όπου βρίσκεται θαμμένη η μητέρα του Ολυμπιάδα, το τρίτο σημείο οδηγεί απευθείας στις πλαγιές του όρους Νήιου, κοντά στη θέση «Βρύση του Παναγιώτη Θερμού» ή στις πλαγιές του Βερμίου κοντά στους Μακεδονικούς Τάφους της Σπηλιάς. Επειδή όμως ήταν γνωστή η λατρεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου για τον Οδυσσέα, λόγω της εξυπνάδας του και της πολυμηχανικότητάς του κι επειδή ήταν γνωστό ότι η Ομηρική Ιθάκη ήταν η Λευκάδα, προτίμησε το Νήιον για τελευταία του κατοικία, παραμένοντας μέχρι το τέλος της ζωής του αντισυμβατικός.
Ίσως αυτή τη στιγμή να γίνομαι μελοδραματικός, αλλά καταλαβαίνετε για τι πράγμα ακριβώς μιλάμε; Μιλάμε ότι υπάρχουν ενδείξεις πως πρόκειται να βρεθεί ο τάφος του μέγιστου όλων των Ελλήνων, του Αλέξανδρου του Γ’ του Μακεδόνα, ή αλλιώς Μεγαλέξανδρου ή Βασιλιά Αλέξαντρου Αλεξαντροπολίτη, ή Ισκεντέρ ή Αλέκου με τα Κυδώνια, κοντά στη θέση Κιάφα μεταξύ των χωριών Πλατύστομα και Αλέξανδρος (είναι τυχαίο άραγε το όνομα του χωριού;)
...ο μπαμπάς του...
Όλες οι βεβαιωμένες και αποδεδειγμένες πληροφορίες (με υπερσύγχρονα μηχανήματα έρευνας υπεδάφους, εδαφοστατικές εδράσεις και γεωτρήσεις) έχουν προκύψει από ανθρώπους που κάνουν χρυσοθηρία και φοβούνται να προχωρήσουν πιο βαθειά λόγω της υπερβολικής αγάπης που τρέφουν στον εαυτό τους και φοβούνται για τη ζωή τους και την οικογένειά τους.
Τα ψέματα όμως τελείωσαν! Το λόγο έχουν πλέον η νεοσύστατη ΛΣΤ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων και η κα Μ. Σταυροπούλου-Γάτση, ο Δήμαρχος Λευκαδίων κος Βασίλης Φέτσης, ο Νομάρχης Λευκάδος κος Κώστας Αραβανής, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος και Ιονίων Νήσων κος Σπύρος Σπυρίδων, το Αστυνομικό Τμήμα Λευκάδος και το Παράρτημα Ασφαλείας Λευκάδος με τον διευθυντή του κο Γεώργιο Γουναρόπουλο και ο οδηγός του σκαφτικού μηχανήματος κος Α. Μανωλίτσης ή Μουρμούρης ή Σπαζολαγήνας (ήδη γνωστός από προηγούμενες ανασκαφές στον Αγ. Νικήτα). Τελευταίο αφήνω το Υπουργείο Πολιτισμού γιατί αυτήν την περίοδο παραθερίζει στη Μύκονο.
Συνέλληνες, ο χώρος για τον οποίον μιλάμε είναι σχετικά μικρός (μόλις πεντέμισι στρέμματα) και απαιτεί μίαν οργανωμένη εκσκαφή (θα πάρετε αιώνια δόξα όποιοι θα είσθε εκεί) από επίσημες αρχές και να τρελάνουμε τον κόσμο ολόκληρο απ’ άκρη σ’ άκρη της γης! Εάν δεν το κάνετε εσείς θα το κάνουν κάποιοι άλλοι (σλαβοσκοπιανοί αρχαιοκάπηλοι) και το πουλάκι θα πετάξει. Θα πάρουν τα ευρήματα μαζί τους και δήθεν μετά από λίγο καιρό θα κομπάζουν πως τ’ ανακάλυψαν στα μέρη τους όπως ακριβώς κάνανε με τον Ζορμπά. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να λυθεί και το σκοπιανό. Ας μη το χάσουμε γιατί, όταν χάνεις αυτό που αγαπάς, τότε νιώθεις πόσο το αγαπούσες.
...και η μαμά του...
Έλα Χριστέ και Παναγιά
κι οι Δώδεκα Αποστόλοι,
τέτοια τρανή παλικαριά
ζηλεύει η πλάση όλη.
Στα στήθια ανάβουν οι καημοί
και οι φωτιές στο δάσος
και σπιθαμή προς σπιθαμή
μου κάηκε ο Τάσος
Μεγάλα ιστορικά λάθη! (και μεγάλα ιστορικά κορόιδα)
Λένε πως κάθε τόπος θα είχε διαφορετική πορεία, αν στις κρίσιμες ιστορικές περιόδους του αυτοί που τελικά αποφάσισαν για την τύχη του διάλεγαν τη δεύτερη λύση. Ο ιστοχώρος μας σήμερα ξεκινά μια μεγάλη έρευνα, σχετικά με τη διαδρομή που πιθανόν να ακολουθούσε το Σβελτονήσι...
…Αν η προϊστορική Νήρικος είχε π.χ. χτιστεί απέναντι, στην Περατιά της Αιτωλοακαρνανίας: Σήμερα ενδεχομένως κανείς να μην μίλαγε για υποθαλάσσιες σήραγγες, ούτε για διάνοιξη της οδού Φιλοσόφων, ο Ρεγάντος ίσως να έστρωνε τραπέζια στην Πλαγιά, ορισμένα δε εξοχικά που γνωρίζουμε θα ‘ταν κύριες κατοικίες κι αντιστρόφως.
…Αν κατά τον 7 π.Χ. αιώνα δεν γινόταν αποικία των Κορινθίων και μετέπειτα σύμμαχος των Σπαρτιατών κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου: Σήμερα ενδεχομένως ο Σύλλογός μας να μην είχε την τύχη να παραθερίζει κάθε Αύγουστο, αφού ως ανήκουσα στην Αθηναϊκή Συμμαχία θα είχε ισοπεδωθεί από τους Λακεδαίμονας.
…Αν κατά το 197 π.Χ. οι Ρωμαίοι, υπέκυπταν στις πιέσεις των Αιτωλών και παραχωρούσαν τη Λευκάδα στο «Κοινό των Ακαρνάνων»: Ίσως σήμερα δεν κατέκλυζαν τα Σαββατοκύριακα το «νησί» οι Αγρινιώτες και η Ιονία Οδός είχε ήδη κατασκευαστεί με τη νέα της χάραξη μέσω Παπαδάτου για να πηγαίνουν οι Λευκαδίτες τα σαββατοκύριακα στο Ξηρόμερο.
…Αν το 146 π.Χ. η Λευκάδα είχε περάσει στην Αχαϊκή Συμπολιτεία: Σήμερα θα ήταν ένας ωραίος σωρός από αρχαία μπάζα πυρπολημένη απ’ τους Ρωμαίους σαν την Καρχηδόνα και δεν θα υπήρχε μήτε μούτελη, μήτε πόντες, μήτε λαδόπιτα και κ’λούρια.
…Αν κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων και παρότι έχει εποικηθεί η Νικόπολις δεν κατασκευάζονταν γέφυρες και τείχη ώστε να προστατευτεί και ερημώσει τελείως η πόλη: Σήμερα θα παίρναμε τα μπάνια μας στη Λυγιά της Ηπείρου, θα είχαμε παντρευτεί ωραίες Πρεβεζάνες και τα πεθερικά θα μας είχαν κάθε μέρα σαρδέλες, που κάνουν και καλό στη χοληστερίνη.
…Αν κατά τη διάρκεια των πρώτων βυζαντινών χρόνων το 395 μ.Χ. δεν υπαγόταν μαζί με την Ήπειρο στο Ανατολικό Κράτος: Σήμερα πιθανότατα θα ήταν ένα Βενετσιάνικο θέρετρο, χωρίς απαραίτητα θεαματικές διαφορές με αυτό που ζούμε σήμερα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στους γονείς μου θα έλεγα ότι μ’ αγάπησε Ιταλίδα.
…Αν στα χρόνια του Ηρακλείου δεν είχε προσαρτηθεί στο θέμα της Κεφαλληνίας: Ίσως δεν εκτελούνταν καθημερινά το δρομολόγιο Νυδρί-Φισκάρδο, που τόσο αγαπήσαμε κι αγαπάμε.
…Αν δεν είχε παραχωρηθεί το 1294 ως προίκα στον Ιωάννη Ορσίνι, γιο του κόμητα της Κεφαλληνίας, ο οποίος έκτισε τον πρώτο πυρήνα του κάστρου της Αγίας Μαύρας, που στέκει μέχρι σήμερα μπροστά στην είσοδο του «νησιού»: Σήμερα ενδεχομένως η πόλη δεν θα διέθετε τόσο μεγάλο συναυλιακό χώρο ώστε να μπορεί να φιλοξενείται ο Χατζηγιάννης.
…Αν το 1331 ο έκπτωτος Δούκας των Αθηνών Βάλτερος Βρυέννιος δεν καταλάμβανε τη Λευκάδα και υπέτασσε στους Ανδεγαυούς της Νεάπολης άλλο μέρος: Πιθανόν οι ξενοτ’κοί της Αττικοβοιωτίας να μην είχαν ιδέα περί τίνος επρόκειτο αν δεν απατιόνταν.
…Αν το 1479 οι Τόκκοι δεν παραδίνονταν στους Τούρκους κι αυτοί με τη σειρά τους στους Ενετούς το 1684: Σίγουρα δεν θα παιζόταν αυτό το παιχνίδι με τη διώρυγα, μια άνοιξε μια κλείσε, μια σκάψε μια μπάζωσε, και επιτέλους θα δικαιωνόμασταν αυτοί που υποστηρίζουμε ότι η Λευκάδα είναι χερσόνησος κι όχι νησί.
…Αν το 1797 ο Ναπολέων Βοναπάρτης δεν κατέλυε την Ενετική Πολιτεία: Ενδεχομένως να μην υπήρχαν σήμερα τόσοι πολλοί αρχιτέκτονες, φιλόλογοι και νομικοί, οι οποίοι με αυτοπεποίθηση υποστηρίζουν ότι η Αγία Μαύρα έπρεπε να είναι η 13η συνοικία του Παρισιού. (Αυτοπεποίθηση είναι το αίσθημα που έχεις πριν συνειδητοποιήσεις την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι).
…Αν το Νοέμβριο του 1815 δεν ιδρυόταν το Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων Νήσων, με πρώτον Αρμοστή τον Λόρδο Μαίτλαντ: Εγώ το ομολογώ, πως ίσως να μη χρειαζόταν ποτέ στη ζωή μου, να πάω στο Λονδίνο.
…Αν την 21η Μαΐου 1864 ο Αρμοστής Ερρίκος Στορξ δεν παρέδιδε στον έκτατο απεσταλμένο της ελληνικής κυβέρνησης Θρ. Ζαΐμη τα Επτάνησα: Το ξενοτ’κό πρόβλημα να αντιμετώπιζαν τώρα ορισμένοι λονδρέζοι ή λονδρέζες. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΡΕ ΣΤΟΡΞ!
…Αν από το 1864 έως το 1941, το Ελληνικό Κράτος, επανεξέταζε το θέμα και έδινε μια δεύτερη ευκαιρία στους Άγγλους να επανορθώσουν για τα λάθη του παρελθόντος, παραχωρώντας τους το νησί με απ’ ευθείας ανάθεση στην Κοινοπολιτεία-
Άσε ρε φίλε!
Ενδεχομένως να ήμουν Κύπριος από μάνα Ινδή και να γνώριζα τη Λευκαδίτισσα γυναίκα μου στο Καίμπριτζ!
Άμα στη φυλάει δεν γλυτώνεις με τίποτα!
(Απαισιόδοξο λέμε τον αισιόδοξο που ‘χει μεγάλη εμπειρία).
Δυστυχώς, έκτοτε, χάθηκε για πάντα η ευκαιρία! Τα μεγάλα ιστορικά λάθη συνοδεύονται όμως κι από μεγάλα ιστορικά κορόιδα! Αλλά επ’ αυτού θα επανέλθουμε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
