Τρίτη 13 Ιουλίου 2010
Η κατάληψη του Ελμπασάν
Τρίτη, Ιουλίου 13, 2010 | 
Αναρτήθηκε από
Ξενοτ'κός
του ανταποκριτού μας Χόλι Νότζουλ
«Πήδηξα μια, πήδηξα δυο. Τίποτες. Την τρίτη φορά βρέθηκα απότομα στο Ελμπασσάν», έγραφε παλιά ο Εγγονόπουλος, χωρίς να ξέρει ότι ύστερα από κάμποσα χρόνια θα ενέπνεε τον παπα-Γεράσιμο. Διότι είναι γεγονός πως η Ενορία της Ευαγγελίστριας της Μυστηριώδους Νήσου (ή Νήσου του Ιονίου Βέρν) βρέθηκε στην αιχμή του δόρατος της πρωτοπορίας, συγκεκριμένα στη μπροστινή αγκερίδα (τη λώθρα ντε!)
Ακόμα και τον πλέον ευφάνταστο νεωτεριστή, να ρωτούσε κάποιος πριν λίγο καιρό, απάντηση δεν θα λάβαινε. Ότι το «Βάλε λίγο νερό στο κρασί σου, να κάνω και γω τα στραβά μάτια» θα γινόταν τόσο σύντομα πράξη, δεν υπάρχει, που λένε εν συντομία.
Δεν είναι μόνον το γεγονός, πως δεν πρόλαβαν να σβήσουν και οι τελευταίες νότες από το τρομπόνι της Φιλαρμονικής, που παιάνισε την λήξη των εορταστικών εκδηλώσεων του Δεκαπενταύγουστου.
Δεν είναι το μείζον θέμα ότι το ποίμνιο πήγε εκδρομή στην Αλβανία κραδαίνοντας στα χέρια τους τη νέα αστυνομική ταυτότητα (αυτή που δεν αναγράφει το θρήσκευμα, εάν ενθυμείστε!)
Είναι το γεγονός ότι «γυρίζει το κεφάλι μου λες κι ήφαγα ψωμί με ήρα, / μα 'γώ ήρα δεν έφαγα, μόν' αγαπώ μια χήρα», διότι «δεν κάνει να ανακράζομεν κάποιον που πάει ταξίδι», μιας και «εγύρ’σα όλη την εμφήλιο να βρω αυτό το είδος», αλλά δυστυχώς «η δουλειά είναι εγκρεμής ακόμα».
Ετικέτες
Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010
Συνδρομαί
Το 1905 οι τοιούτοι ονομάζονταν χάριν μυστικότητος "συνδρομηταί" και απολάμβαναν των ευεργετικών διατάξεων του νόμου περί εκπτώσεων εις τα ιστορικά βιβλία. Οι υπόλοιποι πλήρωναν κανονικά.
Η καλή γειτνίαση
του ανταποκριτού μας Τζον Λίτλκαπ
Στα παλιά χρόνια, τότε που οι κότες είχαν ζουμί και τα λουκάνικα χρησιμοποιούνταν όπως χρησιμοποιούνται σήμερα οι αυξομειούμενες δέστρες των σκύλων, υπήρχε ένα γεωργικό εργαλείο, που λεγόταν λισλίγγι, με το οποίο ξέχωναν τις σούδες. Σε ένα παλιό χειρόγραφο, μάλιστα, του 1749 μπορούμε να διαβάσουμε τον κομπασμό, τα υπερβολικά και προκλητικά λόγια με τα οποία εκθειάζει κάποιος ιθαγενής της μυελώδους νήσου —νησί ίσαμε το μεδούλι μας— αυτό που αποτελεί τον πασατέμπο της στρατιωτικής καθημερινότητας, την αποψίλωση: «εύτιασα πέντε τζαπιά κενόργια και ένα λισλίγγι δια τες σούδες», σιγά δηλαδή τα λάχανα.
Η καλή γειτνίαση, λοιπόν, είναι σαν το λισλίγγι: αγνοούμε το ακριβές σχήμα του! Ουδείς ζωγράφος ή γλύπτης έχει αποτυπώσει τη μορφή της καλής γειτνίασης, προφανώς γιατί αποτελεί ιδανικό, υψηλός και άφθαστος στόχος του ατόμου, ή μάλλον του συνόλου, που αποτελείται από δύο και άνω άτομα (χωρίς παρεξήγηση).
Στη φωτογραφία μπορεί κανείς να διακρίνει έναν απ’ τους λόγους για τους οποίους η καλή γειτνίαση θα παραμείνει άφθαστος στόχος. Δεν γνωρίζουμε, βέβαια, ποιο απ’ τα δύο σπίτια έγινε πρώτο. Αν η ώχρα χτίστηκε πρώτη, τότε ο κεραμιδής είναι πολύ επιθετικός άνθρωπος και καλό είναι να το κοιτάξει. Διότι δεν φτάνει που σήκωσε την καμινάδα ίσα να εξέχει λίγο από το στηθαίο του μπαλκονιού του γείτονα, του κότσαρε και την υδρορροή του και ζει βίον οχαδερφικόν υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας: «εγώ καλά παντρεύτηκα κι ας κλαίει όποιος με πήρε». Αν ο κεραμιδής χτίστηκε πρώτος, τότε η ώχρα είναι τζαναμπέτισσα, γιατί αφού εκμεταλλεύτηκε την υδρορροή του γείτονα, τον υποχρέωσε να μην χρησιμοποιεί και την καμινάδα του.
Κάποιος έξυπνος είπε, ότι στο συγκεκριμένο μπαλκόνι τις υγρές και κρύες νύχτες του χειμώνα, έχει δει να ανεβαίνουν ΟΥΚάδες για να βάψουν τη μούρη τους με μαύρο χρώμα, πριν από τις επιχειρησιακές ασκήσεις που κάνουν εκεί στα κομάντα. Νομίζω, όμως, πως όλα αυτά είναι βλακείες και φαντασιοπληξίες. Ίδωμεν!
Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Και να θες ν' αγιάσεις δε σ' αφήνουν...
Αυτές είναι οι παραλίες σε όλη την Ελλάδα, που βραβεύτηκαν για το 2010 και μπορείτε άφοβα να κάνετε μπάνιο εσείς και όλη η οικογένεια χώρις να έχετε κανένα φόβο.
ΕΒΡΟΣ: Δημοτική Πλάζ Αλεξανδρούπολης, Κυανή Ακτή.
ΡΟΔΟΠΗ: Φανάρι/Camping, Αρωγή, Φανάρι/Δημοτική.
ΚΑΒΑΛΑ: Μακρύαμμος, Χρυσή Αμμουδιά 2, Πευκάρι 2, Θάσος Πόλη/Λιμανάκι, Αμμόγλωσσα/Κεραμωτή 1, Αμμόγλωσσα/Κεραμωτή 2, Καλαμίτσα, Μπάτης, Τόσκα, Περιγιάλλι, Ραψάνη, Αμμόλοφοι, Νέα Ηρακλείτσα, Νέα Πέραμος, Σαρακήνα, Οφρύνιο/Τούζλα.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Σερραϊκή, Ασπροβάλτα, Βρασνά, Νέα Βρασνά, Πόρτο Φίνο, Σταυρός Κεντρική, Σταυρός Ανατολική, Σταυρός Δυτική, Αγία Τριάδα/Κοινοτική Πλάζ, Αγ. Τριάδα/ΠΙΚΠΑ, Γαλαξίας, Νέοι Επιβάτες, Περαία, Ποταμός.
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: Ιερισσός/Δημοτική 1, Ιερισσός/Δημοτική 2, Ιερισσός/Δημοτική 3, Καμπούδι 1, Καμπούδι 2, Καμπούδι 3, Ουρανούπολη 1, Ουρανούπολη 2, Ουρανούπολη 3, Άγιος Παύλος, Αλυκές 1, Πόρτο Άγιο, Νέα Ρόδα 2, Στρατώνι, Κάμπος, Σάρτη 1, Συκιά, Τορώνη, Αρμενιστής, Πλατανίτσι, Λιβρόχιο 1, Πόρτο Καρράς 1, Πόρτο Καρράς 2, Μαρμαράς B, Νικήτη 2, Ελιά 2, Μακριά Λαγγάδα, Λαγoμάνδρα, Ψακούδια, Μεταμόρφωση, Σάνη 2, Κρυοπηγή 2, Κρυοπηγή 4, Σάνη 3
Χανιώτη 3, Ελαιώνας, Γεωπονικά – Μυκονιάτικα, Κυανή, Βεργιά, Νέα Ηράκλεια.
ΠΙΕΡΙΑ: Κορινός, Περίσταση, Παραλία, Καλλιθέα, Ολυμπιακή Ακτή, Λεπτοκαρυά 1, Λεπτοκαρυά 2, Σκοτίνα, Παντελεήμονας 1, Παντελεήμονας 2, Πλαταμώνας 1, Πλαταμώνας 2, Ν. Πόροι, Ν. Πόροι 2/Αμμόλοφοι.
ΛΑΡΙΣΑ: Νέα Μεσάγγαλα 1, Νέα Μεσάγγαλα 2, Νέα Μεσάγγαλα 3, Στόμιο, Βελίκα/Σπιτάκι, Αγιόκαμπος/Χρυσή Ακτή, Σωτηρίτσα.
ΜΑΓΝΗΣΙΑ: Καλά Νερά, Κορώπη/Μπούφα, Συκιά, Καλά Νερά/Θέρετρο Αξ/κών, Αγριά /Μπάρμπα Θωμάς, Άναυρος, Αλυκές, Παγασών/Βόλος, Αμαρυλίδα, Αμφάνων, Ξενία, Πλάκες, Πευκάκια, Χρυσή Παναγιά, Κουκουναριές, Καναπίτσα, Μεγάλη Άμμος, Αχλαδιές, Τρούλος, Βρομόλιμνος, Αγ. Παρασκευή/Πλατανιάς, Βασιλιάς.
ΦΘΙΩΤΙΔΑ: Γλύφα, Καμένα Βούρλα/Γαλήνη, Σκάλα Αταλάντης, Τραγάνα.
ΕΥΒΟΙΑ: Αλυκές Δροσιάς, Ερέτρια 3.
ΒΟΙΩΤΙΑ: Πλάκα Δηλεσίου, Άγιος Ισίδωρος.
ΑΤΤΙΚΗ: Σχινιάς/Καράβι, Μπρεξίζα, Αυλάκι, Πούντα Ζέζα, Μαύρο Λιθάρι/Eden Beach, Ανάβυσσος/Κεντρική, Λαγονήσι 1, Λαγονήσι 2, Λαγονήσι 3, Βάρκιζα, Αστέρας Βουλιαγμένης, Βούλα A, Κακιά Λαγκάδα.
ΚΟΡΙΝΘΙΑ: Λουτράκι 1, Λουτράκι 2, Λουτράκι/Μπούτσι, Κρυφή Ακτή Ίσθμιας, Καλάμια, Βραχάτι, Κοκκώνι, Πευκιάς, Μελίσσι, Συκιά, Ξυλόκαστρο/Πευκιάς, Ξυλόκαστρο/Αριστοναυτών, Καμάρι.
ΑΡΓΟΛΙΔΑ: Κόστα, Πόρτο Χέλι/Χηνίτσα, Καραθώνα.
ΑΡΚΑΔΙΑ: Καλλιστώ.
ΛΑΚΩΝΙΑ: Νεάπολη, Αρχάγγελος, Πλύτρα/Παχιάμμος, Τηγάνια, Βαθύ, Γύθειο 2/Σελινίτσα, Σκουτάρι, Μαυροβούνι 1, Μαυροβούνι 2, Μαυροβούνι 3.
ΜΕΣΣΗΝΙΑ: Μικρή Μαντίνεια, Ανατολ. Καλαμάτα 1/Ανάσταση, Μπούκα, Αϊ Λαγούδης.
ΗΛΕΙΑ: Ζαχάρω, Σκαφιδιά, Κουρούτα, Κάστρο/Χρυσή Ακτή 2, Λουτρά Κυλλήνης 1, Λουτρά Κυλλήνης 2.
ΑΧΑΙΑ: Καλογριά, Λακκόπετρα, Αγυιά, Ακταίο, Διγελιώτικα, Αλυκή, Πούντα.
ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑ: Ψανή, Γρίμποβο.
ΠΡΕΒΕΖΑ: Μονολίθι, Κυανή, Λούτσα.
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ: Μέγα Άμμος, Δρέπανο.
ΚΕΡΚΥΡΑ: Κομμένο, Κοντόκαλι, Αλυκές Ποταμού, Μπαρμπάτι,Ύψος, Δασιά, Καλαμιώνας, Κερασιά, Αυλάκι, Νησάκι/Κρουζερή, Γιμάρι, Περίθεια/Άγ. Σπυρίδωνας, Αλμυρός, Απράος Καλαμάκι, Ρόδα, Canal d’Amour, Άγιος Στέφανος, Αρίλλας, Αστρακερή, Σιδάρι, Άγιος Γεώργιος, Παλαιοκαστρίτσα, Έρμονες, Γλυφάδα, Κοντογιαλός, Άγιος Ματθαίος, Αγ. Ιωάννης Περιστερών, Ίσσος, Μεσογγή, Μωραΐτικα, Χαλικούνας, Άγιος Γεώργιος, Μαραθιάς, Μπενίτσες, Άγιος Γόρδιος.
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ: Ξι, Πετανοί, Πλατύς Γιαλός, Μακρύς Γιαλός, Άβυθος, Λουρδάς, Άμμες, Σκάλα, Αράγια Πόρου, Μύρτος.
ΖΑΚΥΝΘΟΣ: Αλυκανάς 1, Αλυκανάς 2, Αλυκές 1, Αλυκές 2, Άμπουλα Ψαρού, Τσιλιβή, Μπούκα, Άμπουλα Τραγάκι.
ΧΑΝΙΑ: Παχειά Άμμος, Χαλίκια, Λιμνάκι, Γραμμένο, Βουλισμένη, Κολυμβάρι, Μάλεμε, Γεράνι, Πλατανιάς, Πλατανιάς /Λιμανάκι, Σταλός, Άγιοι Απόστολοι 1, Άγιοι Απόστολοι 2, Χρυσή Ακτή, Αγία Μαρίνα, Καλαμάκι, Νέα Χώρα, Μαράθι, Σταυρός, Άγιος Ονούφριος, Καλαθάς, Μαϊστράλι, Καλύβες Ξυδά, Κυανή, Αλμυρίδα, Καβρός, Περαστικός.
ΡΕΘΥΜΝΟ: Ρέθυμνο 1, Ρέθυμνο 2, Ρέθυμνο 3,Ρέθυμνο 4, Πλατανιάς Β/Ρέθυμνο 6, Πάνορμος/Λίμνη, Λιανός Κάβος Λαυρίς, Μπαλί Βαρκότοπος, Μπαλί Λιβάδι, Δαμνόνι, Πλακιάς, Σούδα, Αγία Γαλήνη/ Ύστερο Βαρκοτόπι.
ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Ελληνοπεράματα, Φόδελε, Αμμουδάρα 1, Αμμουδάρα 4, Αμμουδάρα 5, Λιμένας Χερσονήσου 5, Άγ. Γεώργιος 1, Αγ. Γεώργιος 3, Ανισαράς, Άγ. Γεώργιος 2/Παναγία ρύζι, Δράπανος, Ποταμός, Ποταμός Α, Μάταλα.
ΛΑΣΙΘΙ: Μπούφος, Πόρος 1, Πόρος 2, Ελούντα, Πηγαϊδάκια Ελούντας, Σχίσμα, Ελούντα 1, Δρήρος, Χιόνα, Πλάκα, Χαβάνια 2, Άγιος Νικόλαος 1, Άγιος Νικόλαος 2, Άγιος Νικόλαος 3, Αμμούδι, Κιτροπλατεία, Άμμος/Μαρίνα, Αλμυρός, Άμμος/Δημοτική, Πήλος, Αμμουδάρα, Βούλισμα, Αγ. Παντελεήμονας, Σητεία 1/Γαλλικό, Σητεία 2/Πέτρα, Σητεία 3/Καραβόπετρα, Βάι/Φοινικόδασος, Κουρεμένος, Χιόνα, Κάτω Ζάκρος, Βουρλιά, Λιμανάκι, Ανάληψη, Μακρύγιαλος/Λαγκούφα, Ιεράπετρα 1 /Δημοτική, Ιεράπετρα 2 /Δημοτική, Αγία Φωτιά, Μύρτος, Κουτσουνάρι /Αγ. Ιωάννης, Κουτσουνάρι 2, Καθαράδες 1, Νήσος Χρυσή.
ΡΟΔΟΣ: Κιοτάρι 3, Λάρδος 1, Λάρδος 3, Αφάντου 2, Κολύμπια, Κολύμπια Α – Λιμανάκι, Αγκάλι, Αμμούδες/Φαληράκι, Βαγιές/Λαδικό, Βίγλα, Γούρνες, Καβουράκια, Καλλιθέα, Καταφύγιο, Κόκκινα, Λαδικό/Άντονυ Κουίν, Λαδικό Β/Πλάκα, Μαντώματα, Μαύρος Κάβος, Τραουνού Σπηλιές, Φαληράκι/Καθαρά, Φαληράκι/Καστράκι, Φαληράκι/Τραουνού, Φαληράκι A, Φαληράκι B, Φαληράκι C, Φαληράκι 1, Φαληράκι 2, Φαληράκι 3, Φαληράκι 4, Φαληράκι 5, Ρένη 1, Ιξιά Β.
ΚΩΣ: Γουρνιάτης, Τρούλος, Άκρο Χελώνας, Πευκοκεφαλή/Άγιος Φωκάς, Λάμπη.
ΘΗΡΑ: Καμάρι 1, Καμάρι 2, Περίσσα.
ΙΟΣ: Όρμος, Μυλοπόταμος, Κουμπάρα, Μαγγανάρι.
ΠΑΡΟΣ: Μάρπησσα/Χρυσή Ακτή, Λογαράς, Τσερδάκια, Πούντα.
ΝΑΞΟΣ: Αγία Άννα, Άγιος Προκόπιος, Άγιος Γεώργιος.
ΜΥΚΟΝΟΣ: Καλαφάτης.
ΣΥΡΟΣ: Αγκαθωπές, Φοίνικας/Ψαχνό, Βάρη.
ΑΝΔΡΟΣ: Μπατσί, Άγιος Πέτρος, Χρυσή Άμμος.
ΚΕΑ: Κούνδουρος.
ΣΑΜΟΣ: Πυθαγόρειο, Ποτοκάκι 1, Ποτοκάκι 2, Γλυκόριζα.
ΧΙΟΣ: Όρμος Λω.
ΛΕΣΒΟΣ: Τσαμάκια, Κανόνι Θέρμης, Μόλυβος, Εφταλού/Αγ. Ανάργυροι, Κάγια, Πέτρα, Άναξος, Σκάλα Ερεσσού, Σκάλα Καλλονής, Βατερά, Νυφίδα, Άγιος Ισίδωρος.
ΛΗΜΝΟΣ: Εβγάτης/Ζεματάς, Ρωμέικος Γιαλός, Πλατύ, Ρηχά Νερά, Αγ. Ιωάννης.
Κι απ' τη Λευκάδα η ΜΑΡΙΝΑ!!!
Ο πόλεμος των ρεπόρτερ
Απίστευτες διαστάσεις έχει προσλάβει ο ανταγωνισμός των ρεπόρτερ του ιστοχώρου μας Χόλι Νότζουλ και Νικ Λάφιν. Φοβούμαι ότι δεν θα έχει καλή κατάληξη! Έτσι ξεκινούν οι πολέμοι, από χαζομάρες κι ανταγωνισμούς κι ύστερα κλείνουν σπίτια και καταστήματα.
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Το παπόρι απ’ το Αμστελόδαμον
γράφει ο … Χαϊντιρλάντερ ο Κατωχωρίτης
«Χάου μένι μπήαρς χας ε μαν χαβ του ντρινκ,
μπηφόρ δέι κωλ χιμ Μπόμπ Ντίρλαν;
Δε άνσερ, μάι φρεντ, ις μπλόινγκ ιν δε γουίντ,
δε άνσερ ις γκονα γκόου του δε Ίραν»
έχοντας βέβαια κατά νου ότι «Ίραν» στην αμερικάνικη αργκό εννοούσαν τη γνωστή συνοικία του Άμστερνταμ (βλέπε χάρτη αν μπορείς).
Μου σημάνανε τα τέλια, από τα πολλά "παστέλια"...
Είναι γεγονός και αποκαλύπτεται πλέον με τον πιο εμφατικό τρόπο πως στον φημισμένο ακήρυχτο πόλεμο εντυπώσεων, έπαρσης, υπεροψίας, σνομπισμού και ψηλομυτισμού (επιπλέον) μεταξύ των πόλεων του Άμστερνταμ και της Λευκάδος, νικήτρια είναι η δεύτερη.
Τα πάντα ξεκίνησαν από το λάθος που έκαναν οι Ολλανδοί να κρατάνε στατιστικά στοιχεία περί της γενεθλίου πόλεως όλων των Ελλήνων επισκεπτών της χώρας τους και ιδιαιτέρως της πρωτεύουσάς τους. Τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν ότι το Άμστερνταμ είχε επισκέπτες από όλες τις ελληνικές πόλεις πλην της πόλεως της Λευκάδος. Αυτό, όπως ήταν φυσικό, ξένισε ρωμαιοκαθολικούς και προτεστάντες, οι οποίοι, εξαιτίας της προσκολλήσεώς τους στην επιστημολογία και τη σχέση μεταξύ αιτίου και αιτιατού, αποφάσισαν να το διερευνήσουν περαιτέρω. Έτσι, μετά από τριακονταετή έρευνα, προέκυψε ότι οι εντόπιοι πούροι Λευκαδίτες, έχοντας συσσωρευμένα παράπονα από την ανδεγαυική περίοδο της Λευκάδας (1331-1343), παράπονα τα οποία οφείλονταν στην μη πλήρη καταστροφή του δουκάτου του Ανζού, από τους Νορμανδούς, αποφάσισαν να υπακούσουν στην προτροπή του Νομάρχη τους να εξαιρέσει το Άμστερνταμ από τον κατάλογο των ευρωπαϊκών τουριστικών προορισμών του μέσου μπρανέλου.
...μα αν θέλεις να'σαι άρχων, κι όχι πρώτος επιλάχων...
Δυστυχώς, αυτή ήταν μία εσφαλμένη απόφαση˙ και η εσφαλμένη αυτή απόφαση του Νομάρχη, ο οποίος στην παρούσα φάση λειτούργησε ως Μονάρχης, ξεκίνησε από την παρερμηνεία και νοηματική σύγχυση των λέξεων «νεντερλάντεν» και «νόρμαντς», νομίζοντας ότι ο Χάραλντ ο Ξανθός ήταν Ολλανδός και ταυτιζόταν με τον Κάρολο Β’ τον Χωλό, χωρίς καν να σκεφτεί ότι οι δύο λέξεις μπορεί και να απείχαν χρονικά μεταξύ τους 700 χρόνια περίπου, δηλαδή ιστορία τουρλουμπούκι (εκ της τουρκικής λέξεως aktarma). Παρ’ όλα αυτά ο μισέρ Νομάρχης, από μία δαιμονιώδη σύμπτωση πέτυχε εν αγνοία του αυτό που δεν περίμενε κανείς: Να ασχοληθούν οι Κατωχωρίτες με τους Αγιομαυρίτες!!!
Επειδή οι Ολλανδοί έβλεπαν ότι ελάχιστοι Λευκαδίτες επισκέπτονταν τη χώρα τους και τα ποσοστά των πωλήσεων σε εδώδιμα είδη (π.χ. καναβούρι, μανουσάκι, μηλοπεπονιά, γάλα κουτσουνάδας, βενζοϋλομεθυλεκγονίνη, διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος και βάλτου ρίγανη) έπεφταν, αποφάσισαν -μια και δυο- να ρίξουν τα μούτρα τους και να ξεκινήσουν έναν κύκλο διερευνητικών επαφών και προσεγγίσεων χαμηλής πολιτικής, ώστε να αναθερμανθεί το έδαφος για μία αναστροφή του κλίματος εις το μέλλον. Έτσι, αποφάσισαν να στείλουν την πρώτη αντιπροσωπία τεχνοκρατών, οι οποίοι επενδυόμενοι τον τουριστικό μανδύα, να συγχρωτιστούν με ιθαγενείς, υπό τύπον Κινέζοι πράκτορες που πουλάνε τρία μπλουζάκια δύο ευρώ. Ναύλωσαν, λοιπόν, το πλοίο της φωτογραφίας, το γέμισαν τετρακόσους τόνους Γούντστοκ και χίπικες γλάστρες, εμπριμέ πολυθρόνες του σκηνοθέτη, κουταλομαχαιροπίρουνα στην πλώρη, βαρέλια στα χρώματα του Αστέρα Τρίπολης και να σου κατέπλευσαν στο μυχό του Κάστρου (επίτηδες, να πούμε, εκεί που μπανιάρομαι).
Τις πρώτες μέρες της αφίξεώς τους δεν έκαναν απολύτως τίποτα! Δεν κατέβαιναν καν απ’ το σκάφος. Εκεί μαγείρευαν, εκεί τρώγαν, εκεί κοιμόντουσαν, εκεί Θέ’ μου σ’χώρα με, εκεί «ψηλός-ψηλός καλόγερος και κόκαλα δεν έχει»! Ύστερα, όμως, από μερικές μέρες, αρχίσανε να τσιμουτάνε, στην αρχή δήθεν δειλά-δειλά και σε μια βδομάδα έφτασαν να παρουσιάζουν ακροβατικά, να φυσάνε φωτιές και να καταπίνουν σπαθιά στον περίβολο της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνος του Τσαρλαμπά. Αυτό ήταν! Οι ιθαγενείς ευρωπαίοι λύγισαν στη θέα των ψωραλέων εισαγόμενων ευρωπαίων αυθωρεί και παραχρήμα, με αποτέλεσμα το μποϋκοτάζ του Νομάρχη να πάει περίπατο. Αγκάλιασαν με στοργή τα κατάξανθα καπνισμένα ολλανδικά σπουργίτια, επιδαψίλευσαν φροντίδες και περιποιήσεις στα μικρά τους (και τα μεγάλα τους) κι ύστερις γεμάτοι τύψεις έδωσαν όρκους αιώνιας φιλίας, αγάπης, μεταμέλειας και μεταστροφής της εξωτερικής τους πολιτικής.
...αραχτός μεσ’ τη Λευκάδα, ρούφα και χαμοκελάηδα.
Λίγες μέρες αργότερα, το παπόρο απ’ το Αμστελόδαμον εξαφανίστηκε με τον ίδιο τρόπο που είχε εμφανιστεί. Αυτόπτες μάρτυρες που το είδαν να φεύγει υποστήριζαν ότι τους φάνηκε να πλέει «με θεριεμένα τα ίσαλα» (δηλαδή αρκετά έξω απ’ το νερό), θαρρείς κι είχαν αλαφρύνει τ’ αμπάρια του. Ουδείς όμως μπορεί να υποστηρίξει ενόρκως ότι το ντουμάνι που πλανιόταν πάνω από την πόλη ΔΕΝ ήταν μόνον από τις οικιακές θράκες που ψένανε σαρδέλες! Διότι, όπως έλεγε παλιότερα κι ο φίλος μας ο κ. Ι. Καρασούτσας:
«Ο Θεός τον θάνατον,
τον λυτρωτήν των πόνων,
έπεμψεν εις άρρωστον
άνδρα γεωπόνον».
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Το πρώτο παιδικό ασανσέρ
Του ανταποκριτού μας Τζον Λίτλκαπ
«Vitiis nemo sine nascitur», έλεγε η καημένη η Άντζελλα Δημητρίου πριν μερικά χρόνια, αλλά ποιος την άκουγε; Δυστυχώς, όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε, ισχύει! Όσο μοχθούν οι άνθρωποι της Ιονίας Νύμφης (ή σκέτης Νύφης ή Διαβολοκόριτσο του Ιονίου) τόσο θα μοχθούμε κι εμείς να προβάλουμε τα έργα τους.
Μόνο στη Νήσο των Νεωτερισμών μπορούσε να γίνει (κι εκεί, φυσικά, έγινε). Απευθυνθήκαμε στον συνεργάτη μας μηχανολόγο μηχανικό κ. Γ.Κ. (ζητήστε μας το τηλέφωνό του αν τον θέλετε για καμμιά αδειούλα στην Πολεοδομία) και τον ρωτήσαμε πόσα κιλά σηκώνουν τα ασανσέρ. Εξ αυτού, λοιπόν, πληροφορηθήκαμε ότι οι υπολογισμοί γίνονται με δεδομένο ότι κάθε άτομο που μπαίνει στον ανελκυστήρα θεωρείται ότι ζυγίζει 75 κιλά περίπου κατά μέσο όρο. Έτσι, όταν τα ταμπελάκια γράφουν ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΤΟΜΑ 3, εσείς να υπολογίζετε 225 κιλά και, αντιστρόφως, όταν διαβάζετε ΒΑΡΟΣ 1000 kg, να υπολογίζετε 13 άτομα. Έτσι, εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει την έκπληξή μας όταν διαβάσαμε την πινακίδα της φωτογραφίας που έλεγε, 90 kg, ΑΤΟΜΑ 2.
Αυτομάτως δύο τινές σκέψεις μας ήλθαν στο νου: ή οι Σ. Καζαμίας - Ι. Νάσης - Ε. Φονταράς μας δούλευαν και το ασανσέρ χώραγε 2 άτομα (150 Kg), ή η τεχνική εταιρία Ευκλείδης ΟΕ μας πέρναγε ψιλό γαζί και το ασανσέρ ήταν μόνο για ένα άτομο με τη χειραποσκευή του, το πολύ.
Στο κρίσιμο αυτό σημείο της επιλογής, στο οποίο κατά καιρούς πολύς κόσμος έχει βρεθεί, με πρώτον και καλύτερον τον ημίθεο Ηρακλή, την απάντηση (για άλλη μια φορά) την έδωσε υπό μορφή ερωτήσεως, ο άνθρωπός μου, το στεφάνι μου, η γυναίκα που υπάκουα με καθοδηγεί: «Μήπως είναι παιδικό ασανσέρ;»
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
Η φροντίς του δέρματος
Του ανταποκριτού μας Τζον Λίτλκαπ
Εις τον τόπον της γυναικός μου οι γιατροί, εκτός από γιατροί, είναι και Λευκαδίτες. Έτσι, πρέπει να κρύβουν την αλήθεια, χωρίς να ψεύδονται και να ακολουθούν τους ρυθμούς τους χωρίς να καρφώνονται. Ο δερματολόγος της φωτογραφίας βρήκε έναν πολύ έξυπνο τρόπο να λείψει μερικές μέρες της βδομάδας, χωρίς να χάσει την πελατεία του. Έγραψε σ’ ένα χαρτί «ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΕΚΤΟΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ», και το κόλλησε έξω από την πόρτα του, χωρίς να διευκρινίσει ποια μέρα εννοούσε.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο κάθε ταλαίπωρος ασθενής, ιδίως προχωρημένης ηλικίας, αισθάνεται σαν τον Μπιλ Μάρρεϋ στο έργο η μέρα της μαρμότας, βυθιζόμενος σ’ ένα εβδομαδιαίο déjà vu. Εννοείται, ότι μέχρι να πάρει ο γέρος χαμπάρι τι συμβαίνει, ο δερματολόγος θα έχει γυρίσει από τις διακοπές του κι όθεν «no cat, no damage», που λένε κι φίλοι μας οι Βρετανοί.
Τώρα, αυτό που διαδίδεται, ότι δήθεν, κάποιος ασθενής, μόλις διάβασε την ανακοίνωση φώναξε δυνατά «δε μας πετράς λέω εγώ, ρε γιατρέ», είναι φήμη ανυπόστατη.
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
Κρίση!
Πωλείται σιδερένιο τραπέζι, με επιφάνεια από κεραμικά πλακάκια ζωγραφισμένα στο χέρι και υπογεγραμμένα, αναπαριστώντα τη δίουρη γοργόνα, που ήταν και αδελφή του Μεγαλέξανδρου, σε τιμή ευκαιρίας 1.290 €. Πληροφορίες εντός.
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Ιδιαίτερες πατρίδες
γράφει ... ο Λαβουαζιέ της Πλάσης
Στη Λευκάδα, τελευταία, είναι της μόδας οι εκδρομές στις ιδιαίτερες πατρίδες επωνύμων Ελλήνων. Ο νεο-Λευκαδίτης μαθαίνει τις τέχνες (θέατρο, ποίηση κλπ) μέσα από εκδρομές. Κι αυτό είναι σωστό, γιατί αλλιώς είναι να διαβάζει κανείς από τη Βικιπαίδεια για τη Μαρίκα Κοτοπούλη κι αλλιώς να ζήσει από κοντά την ιδιαίτερη πατρίδα της. Οπωσδήποτε, πολλές φορές η εκδρομή δεν ξεκινά με αφορμή κάποιον ηθοποιό ή ποιητή, αλλά με κάποιον τόπο προορισμού, όμως αυτό δεν έχει σημασία, αφού κάθε τόπος διαθέτει τον ηθοποιό και τον ποιητή του, πλέον.
Από την όμορφη ταμπέλα που βρίσκεται στον Άι-Μνα (μαζί με ρίγανες, σύκα και βελονάκια), μαθαίνουμε ενδιαφέροντα πράγματα, όπως το ότι απ’ τον καιρό που πέθανε η Μαρίκα Κοτοπούλη το Τσεπέλοβο έπαψε να είναι ιδιαίτερη πατρίδα της (πράγματι, από την Βικιπαίδεια πληροφορούμαστε ότι γεννήθηκε στην Αθήνα). Επίσης μαθαίνουμε ότι το κόστος της εκδρομής εξαρτάται από το βάρος της πνευματικότητας του καλλιτέχνη. Έτσι η εκδρομή για την Κοτοπούλη κοστίζει 20€ (μάλλον χωρίς πρωινό), ενώ για τον Ρίτσο 65€ (με πρωινό). Αυτό που φαίνεται ότι δεν αλλάζει είναι η ώρα αναχώρησης (πάντα στις 7.00 πμ), αλλά το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για τελείως πλασματικό ραντεβού, από αυτά που έκλεινε ο Φαίδων Γεωργίτσης στις ταινίες. Εξ άλλου είναι γνωστό ότι πιο εύκολα βάζει κανείς τα μερμήγκια σε τριάδες παρά βρίσκει Λευκαδίτη συνεπή στο ραντεβού του.
Επίσης, πρέπει να πληροφορήσουμε το κοινό μας, ότι οι αριθμοί φαίνονται διατεταγμένοι ανά πεντάδες, δεν είναι ούτε κρυπτογραφικοί, ούτε αριθμοί πρωτοκόλλου, ούτε κωδικοί για ΑΤΜ τραπέζης, είναι πραγματικά τηλέφωνα. Τώρα, αν κανείς δεν ξέρει ποιόν να πάρει πρώτον ή δεύτερο, είναι άλλο θέμα. Εγώ συνήθως ξεκινάω από το τέλος προς την αρχή.
Τέλος οφείλουμε να ζητήσουμε συγνώμη που τσακίσαμε το φύλλο με την εκδρομή στον Γ. Ρίτσο, αλλά ο ρεπόρτερ μας κ. Χόλι Νότζουλ έπρεπε να αναδείξει ταυτόχρονα και την εκδρομή στην Μ. Κοτοπούλη. Στην αρχή είχαμε λάβει απόφαση να τον απολύσουμε, για αντιποίηση ταμπέλας, αλλά την τελευταία στιγμή μας αποκάλυψε κάτι που άλλαξε τον ρουν της αποφάσεώς μας. Υπήρξε, λέει, άνθρωπος εντόπιος, εγχώριος, ιθαγενής, ο οποίος έδωσε 30€ προκαταβολή, επιβιβάστηκε με τους άλλους εκδρομείς στα πούλμαν για τον Γ. Ρίτσο, έφτασε στον περί ου ο λόγος προορισμό, αλλά στην επιστροφή ούτε τον ξανάδαν, ούτε είχαν έκτοτες νέα του. Κι απ' ότι φαίνεται είχε κέρδος, γιατί η μισή εκδρομή του κόστισε φθηνότερα κατά 2,5€.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
